Tor deth generau Martinhon: istòria Imprimir E-Mail

Non auem referéncies dera origina d’aguesta bastenda, er an 1610 inscrit en lumedar dera pòrta dera façada nòrd, harie referéncia ara bastissa o bèra reforma. Dada era unitat estilistica des dubertures e der ensem dera bastenda, aguesta darrèra ipotèsi non serie era mès corrècta. Atau donc dataríem era bastissa entath torn der an 1610, hèt que cau restacar tamb era prosperitat economica en que se trape Aran durant era prumèra mitat deth sègle XVII. Prosperitat que se ve reflectida en fòrça bastisses deth país, entre eres çò de Rodés e çò de Simonet plaçades en madeish Cap dera Vila de Vielha.

 

Er an 1860 era casa siguec crompada per Agustí Puyol Escala, frair d’Antòni Puyol mètge deth Fòrt dera Libertat de Vielha. Agustí Puyol se maridèc en an 1843 tamb Antonia Deó gessuda de Vilac, moment en qu'era casa passarà a nomentar-se çò de Puyol e Deó.

 

Eth darrèr ereu dera familha siguec Miquèu Santesmases, nòm en que pendent fòrça ans se coneisherà era casa.

 

Er an 1945 era casa siguec logada ara "Compañía Productora de Energía Eléctrica". Se reforme tot eth laguens dera madeisha entà lotjaments e se pèrd tota era estructura e despartiment originau.

 

Er an 1974 siguec crompada per Miquel Farré Albagés, que la cedís coma sedença deth Musèu dera Val d’Aran. Pendent es ans 1982-1983 se reforme coma musèu, d’aguesta reforma subergés era retauracion deth guardadèr e des cubèrtes (tets).

 

A despiècht deth nòm de generau Martinhon e es elements de defensa que presente era bastissa, non s’a podut restacar-la tamb cap d'episòdi bellic concrèt.